Anjuna voor haar HCM-PKD echografie bij Dr. Vinck (Aartselaar, Antwerpen)

Kattenziekte en niesziekte

Kittens krijgen in de eerste acht weken antistoffen tegen bepaalde ziekten binnen via de moedermelk.
Zodra ze overwegend zelf eten, neemt de werking af en wordt het tijd de dieren te laten enten tegen kattenziekte (Panleukopenie) en niesziekte (Feline Upper Respiratory Disease).
Dit zijn zeer besmettelijke virusziekten die vaak een dodelijke afloop hebben.
Normaliter worden kittens rond de leeftijd van acht weken voor het eerst ingeënt en daarna nog eens als ze ongeveer twaalf weken oud zijn. De enting tegen kattenziekte dekt volledig: een kat die hiertegen geënt is, kan geen kattenziekte meer krijgen. Uw kat kan echter nog wel niesziekte krijgen, ook al is hij of zij hiertegen ingeënt. De symptomen zijn bij een geënte kat echter veel milder.

terug naar boven

terug naar boven

terug naar boven

FIV (Feline Immunodeficiëntie Virus, Kattenaids)

Kattenaids heeft veel overeenkomsten met aids die mensen kan treffen. Het staat echter onomstotelijk vast dat kattenaids niet besmettelijk is voor mensen en vica versa. Katten kunnen het virus krijgen wanneer ze gebeten worden door een geïnfecteerde kat. Vaak blijkt die kat tot de zogenaamde risicogroep te behoren: ongecastreerde (zwerf)katers die de grenzen van hun territorium fel verdedigen. De kans op overdracht via seksueel contact op zich is vrijwel nihil, maar een positieve kater kan wél via de nekbeet een poes tijdens de dekking besmetten. Zo kan ook door te fel spelen een besmette moederpoes haar jongen besmetten.
Kattenaids is ongeneeslijk. Hoewel het in theorie mogelijk is om uw kat een combinatietherapie met geavanceerde medicijnen te geven, staat deze behandeling nog in de kinderschoenen. Er is eigenlijk geen medicijn tegen en al helemaal geen enting waarmee u uw dieren ertegen kunt beschermen. De geïnfecteerde kat blijft altijd drager van het virus en kan dit overdragen op andere katten. Het is dan ook zaak een met aids besmette kat niet in contact te laten komen met andere katten, omdat het risico dat hij een andere kat bijt, altijd blijft bestaan.
De enige manier om te voorkomen dat uw kat het krijgt, is hem niet in contact te laten komen met mogelijk besmette dieren. Dat houdt in de praktijk in dat u uw kat niet los buiten kunt laten lopen. Vergeet ook niet de reeds aanwezige en eventuele nieuwe katten in uw gezin te laten testen, zeker wanneer ze een zwerf- of asielverleden hebben. Het verraderlijke van kattenaids is dat het ziekteverloop zeer divers kan zijn. Sommige katten worden al vrij snel nadat ze geïnfecteerd zijn, ziek; andere vertonen pas na langere tijd -tot vijfjaar na besmetting- symptomen en sommige katten worden er redelijk oud mee. Symptomen die voorkomen zijn onder meer koorts, diarree, karakterveranderingen, hardnekkige ontstekingen (met name van het tandvlees), bloedarmoede, nies ziekte-infecties die maar niet overgaan, vergrote lymfeknopen, zeldzame kankergezwellen en gewichtsverlies. Om erachter te komen of een kat aids heeft, kunt u het bloed laten testen op de aanwezigheid van antilichamen tegen aids.

terug naar boven

FeLV (Feline Leukemia Virus)

Infectieuze leukemie is een virusziekte die katten van alle leeftijden kan treffen. Katten kunnen het virus oplopen wanneer ze gebeten worden door een geïnfecteerde kat, maar in mindere mate ook door samen te eten, elkaars vacht te wassen en een kattenbak te delen. Omdat het virus het immuunsysteem van de kat aan tast, kunnen de symptomen divers zijn. De kat kan dan bijvoorbeeld bevattelijker zijn voor allerhande virussen en bacteriën. Bovendien kan het virus de oorzaak zijn van tumoren in onder meer de lymfeklieren.
Infectieuze leukemie is ongeneeslijk. Er is wel een entstof tegen beschikbaar, maar deze wordt nog niet op grote schaal toegediend, omdat de dekking nog niet volledig is. De meeste fokkers kiezen er daarom voor om bij hun fokdieren bloedtestje te laten doen waarmee antistoffen tegen FeLV kunnen worden aangetoond. Laat, om besmetting bij u thuis te voorkomen, uw kat niet los buiten lopen (daar kan hij geïnfecteerd raken) en laat het bloed van eventueel reeds aanwezige katten en nieuwelingen altijd testen op de aanwezigheid van antistoffen tegen FeLV.

terug naar boven

FNI (Feline Neonatale Isoerythrolysi)

De meeste katten hebben bloedgroep A, maar een klein percentage katten heeft bloedgroep B.
Het bloedplasma van katten bevat van nature antilichamen tegen een vreemde bloedgroep. Als een poes met bloedgroep B gedekt wordt door een kater met bloedgroep A, kan een deel van de kittens binnen enkele dagen na de geboorte sterven
aan FNI (Feline Neonatale Isoerythrolysi)
Dit fenomeen is vooral bekend bij de Brits Korthaar en Devon Rex, en in mindere mate bij de Pers, Abessijn en Somali.
Is uw poes van één van deze rassen, laat dan haar bloedgroep bepalen. Heeft zij bloedgroep B, laat haar dan alleen maar dekken door een kater met dezelfde bloedgroep om drama's te voorkomen. Is uw 'bloedgroep B-poes' tóch gedekt door een 'bloedgroep A-kater', geef de kittens dan de eerste 24 uur na de geboorte uitsluitend vervangende moedermelk.
Er mag hen de eerste 24 uur niet worden toegestaan bij de moederpoes te drinken: u moet er dus bij blijven en kittens die willen drinken, met de hand voeren. Na die cruciale 24 uur is het gevaar geweken, omdat dan de darmwand van de kittens de antistoffen uit de moeder melk niet meer opneemt.
De kittens de eerste 24 uur daadwerkelijk weg halen van de moederpoes is in de praktijk vrijwel onuitvoerbaar. Het leidt doorgaans tot hevig verzet van de moederpoes en stagnatie van de bevalling, vaak is de poes namelijk nog aan het bevallen als het eerste of tweede kitten bij haar wil gaan drinken.

terug naar boven